6 kroków motywacji - Zespół Szkół w Roźwienicy

Idź do spisu treści

Menu główne:

STREFA RODZICA

„Od przedszkola do dorosłości kompetentne szkoły w powiecie Jarosławskim”.  

SZEŚĆ KROKÓW KU MOTYWACJI GIMNAZJALISTY DO NAUKI



WDRAŻANIE DO SYSTEMATYCZNOŚĆI
   Brak systematyczności  jest najczęstszą przyczyną niepowodzeń uczniów w nauce. Utrwalanie nawyku prawidłowego planowania ilościowego i czasowego pracy przez ucznia szybko owocuje i daje efekty nagradzające podjęty wysiłek.
Należy zachęcać młodego człowieka do codziennego i stopniowego przyswajania wiedzy, małymi partiami materiału, gdyż przy niedużym wkładzie pracy i niewielkiej ilości poświęconego czasu odniesie zapewne większe rezultaty. Należy pamiętać, że systematyczność ma istotne znaczenie nie tylko przy opanowywaniu materiału z lekcji bieżących, ale także podczas czytania lektury czy nauki wiersza.

POCHWAŁA
   Rodzice, opiekunowie powinni podkreślać mocne strony ucznia i udzielać mu wsparcia podczas napotykania niepowodzeń i problemów w nauce. Ważne jest, by w kontaktach z młodymi ludźmi nie okazywać stale niezadowolenia z jego osiągnięć. Jeśli dorośli będą tylko bazować na niepowodzeniach szkolnych ucznia, szybko zniechęci się on do nauki. Istotne w motywacji ucznia jest więc docenianie jego osiągnięć, nawet jeśli będą one nieznaczne. Pochwała powinna być opisowa a nie ogólnikowa i odnosić się do konkretnego zadania, zasługi. W przypadku uczniów z trudnościami w nauce warto chwalić jest również za sam fakt wkładu pracy i wysiłek podjęty przez nich przy wykonywaniu zadania a nie jedynie efekt końcowy w postaci wyników, ocen.

MIEJSCE I ORGANIZACJA PRACY
   Otoczenie i atmosfera towarzyszące uczniowi podczas nauki nie pozostają obojętne na efekt jego pracy. W miejscu przeznaczonym na odrabianie lekcji powinien panować ład i porządek oraz spokój i cisza, będące podstawowymi sprzymierzeńcami dobrej koncentracji. Najczęściej popełnianym błędem przez młodzież jest uczenie się przy muzyce, komputerze czy telewizji. Dorośli nie powinni  także angażować dzieci w trakcie nauki do prac i spraw domowych. Ze względu na higienę pracy ucznia, wskazania prozdrowotne oraz przeciwdziałanie szybkiemu znużeniu i apatii podczas uczenia się istotne jest także odpowiednie dodatkowe oświetlenie miejsca pracy (u praworęcznych z lewej strony, u leworęcznych z prawej strony). Czas przeznaczony na naukę oraz sam sposób jej organizacji powinny być również przemyślane. Odrabianie lekcji warto podejmować o stałej porze, nie bezpośrednio po przyjściu ze szkoły ani tuż przed rozpoczęciem w niej zajęć, jak również nie po obfitym posiłku. Uczniowie słabsi powinni rozpoczynać naukę od przedmiotów, zadań łatwiejszych, tak by szybko nie zniechęcili się, a kończyć na trudniejszych, ci zdolniejsi zaś od trudniejszych, kiedy w początkowej fazie pracy mają jeszcze więcej energii i sil na rozwiązywanie sytuacji problemowych.

SAMODZIELNOŚĆ
   Samodzielne wykonywanie prac domowych przez ucznia to istotny krok w budowaniu wiary we własne siły oraz wielka szansa na odniesienie sukcesu. Adolescenci z problemami w nauce dość rzadko korzystają z pomocy rodziców czy dorosłych. Najczęstszy problemem wśród młodzieży gimnazjalnej jest powierzanie prac czy zadań swym kolegom, koleżankom, a jeszcze częstszym odpisywanie prac domowych z ich zeszytów dlatego ważna jest systematyczna kontrola. Rodzice nie powinni odmawiać pomocy jedynie dziecku z problemami w nauce, pamiętając przy tym, że nie może ona polegać na wyręczaniu go z prac domowych, a powinna być nieznaczna i ograniczać się jedynie do wspólnego zaplanowania etapów wykonania zadania lub wytłumaczenia treści polecenia.

USWIADAMIANIE CELÓW I KORZYŚCI Z NABYWANIA WIEDZY
   Dość często zadawanym pytaniem podczas lekcji przez uczniów jest „ do czego jest nam to potrzebne”?,” po co my się tego uczymy”? Zadaniem nauczycieli, wychowawców ale również rodziców jest wskazywanie korzyści płynących z nabywania lub posiadania wiedzy poprzez powiązanie nauczanych treści z rzeczywistością, praktyką, zjawiskami występującymi w przyrodzie lub codziennym życiu. Dorośli, zwłaszcza rodzice, stanowiący zazwyczaj największy autorytet dla swych dzieci powinni stwarzać atmosferę poszanowania nauki i wiedzy oraz wykształcenia, w obecności ludzi młodych unikać demonstrowania negatywnego nastawienia do środowiska szkolnego, pedagogicznego, nawet jeśli ich opinia nie jest zbyt przychylna. Zniechęcić ucznia do nauki mogą również nieprzemyślane decyzje dorosłych podejmowane w ich sprawie pod presją dzieci. Najlepszym tego przykładem jest zwalnianie ucznia przez rodziców z błahych powodów z lekcji, które w efekcie może być interpretowane przez  młodego człowieka jako podważenie istoty i wagi kształcenia.

KONTROLA
   Pomimo wkroczenia ucznia na nowy etap kształcenia na poziomie gimnazjum ważna jest systematyczna kontrola jego codziennej pracy przez rodziców, która powinna sprowadzać do rozmów na temat bieżącego dnia w szkole, uzyskanej wiedzy,  stopni, przeglądania zeszytów i odrobionych prac domowych a nawet do odpytywania przed pracami klasowymi, ale także do utrzymywania kontaktów ze szkołą i nauczycielami uczącymi. Stała kontrola to istotny bodziec w motywacji ucznia do pracy, skłaniający go także do systematyczności w nauce. Utrzymanie kontroli nad pracą dziecka pozwala również rodzicom uzyskać obraz jego możliwości oraz mocnych i słabych stron.




Literatura:

Jolanta Gajda: ABC mądrego rodzica. Droga do sukcesu. Wydawca: Złote Myśli, 2010/04

Adele Faber i Elaine Mazlish: Jak mówić, żeby dzieci się uczyły
w domu i w szkole.
           Wydawnictwo Media Rodzina, 1998r


 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego